My publisher in Los Angeles called today. I didn’t have much to offer him—there are still two years ahead of me, and his checking in every couple of weeks won’t speed anything up. He has no choice but to wait, and honestly, that’s exactly what he should do.
I’ve spent a long time being skeptical about writing on exile. Or maybe “skeptical” isn’t quite right—maybe I was just unwilling. Exile isn’t a single condition; it mutates from person to person. I’ve said it in nearly every talk and paper I’ve ever given: exile is life after death. If you think you’ve ever spoken to a ghost, come find me.
Then I drifted onto Twitter—X, whatever name it’s wearing this week—and saw that two men had been arrested in Tehran for carrying a Lion and Sun monarchist flag on the metro. Straight to political prison. Meanwhile, the monarchists posting the news had blurred out the men’s faces like they were doing them a favor.
Under one of these posts, Touka had commented, “Why did you cover their faces? They were both arrested.” I burst out laughing. Touka is funny as hell. The entire monarchist page read like an accidental comedy show—earnest, self-serious, and completely ridiculous. I’m still cracking up. Honestly, I can’t even keep writing. Touka Neyestani is my hero, and everything else can wait.
Persian Translation:
امروز ناشرم از لسآنجلس زنگ زد. راستش چیز خاصی برای گفتن نداشتم ــ هنوز دو سال مونده و اینکه هر دو هفته یهبار زنگ بزنه هیچ کمکی نمیکنه. مجبورِ صبر کنه، که خب دقیقاً همون کاریه که باید بکنه.
سالهاست نسبت به نوشتن درباره تبعید یه جورایی دلدل میکنم. یا شاید «دلدل» هم نیست ــ شاید فقط نمیخواستم بهش نزدیک بشم. تبعید یه چیز ثابت و یکجور نیست؛ برای هر آدمی یه شکله. همیشه توی حرفام و نوشتههام گفتهم: تبعید مثل زندگی بعد از مرگه. اگه فکر میکنی تا حالا با یه روح حرف زدی، بیا با من حرف بزن.
بعد رفتم تو توییتر ــ یا ایکس، یا هر اسمی که گذاشتن روش ــ دیدم دو نفر تو تهران بهخاطر حمل پرچم شیر و خورشید تو مترو دستگیر شدن. مستقیم بردنشون زندان سیاسی. بعد سلطنتطلبایی که خبر رو میذاشتن، قیافههای همین دو نفر روぼ پوشونده بودن، انگار که دارن لطف میکنن.
زیر یکی از این پستها، توکا نوشته بود: «چرا صورتشون رو پوشوندین؟ هر دوشون که دستگیر شدن.» از خنده ترکیدم. توکا واقعاً بامزهس. کل صفحهی سلطنتطلبا انگار یه شوی کمدی زندهست ــ ناخواسته، خیلی جدی، و خیلی خندهدار. هنوز دارم میخندم. جدی نمیتونم ادامه بدم. توکا نیستانی قهرمان منه، بقیهاش هم هیچf
shirin bolourchi 