He told me, “Your Miami filter is unimpeachable. Yes, I’m on a short vacation, meeting my luxury brand consultant friend who you have disparaged.”
It took me the whole night to think about it, to remember if I had ever actually disparaged that friend. When I asked if he had told him that, I said, and I quote, and I would take a photo of it if I could, “I didn’t disparage him. I just said I prefer your thing.” 
All I want for Halloween this year is to be cute.
Cute like stars. Cute like Dark Hello Kitty.
And somewhere in all this, I keep circling back to class consciousness, to how much it’s tied to the freedom to speak. I can tell, for sure, that the immigrant community doesn’t always get an equal chance to do that.
Like a cat in heat stuck in a moving car
Scary conversations
Shut my eyes, can’t find the brake
What if they say that you’re a cloner?
Naturally I’m worried if I do it alone
Who really cares ’cause it’s your life
You never know, it could be great
TAKE A CHANCE, YOU STUPID HOE.
Persian Translation:
بهم گفت: «فیلتر میامیت بینقصه. آره، یه تعطیلات کوتاه اومدم، دارم با دوستِ مشاور برند لاکچریم ملاقات دوستانه میکنم، همونی که تو نابودش کردی.»
کل شب بهش فکر کردم، یادم نمیاومد واقعن نابودش کرده باشم دوستشو. فرداش پرسیدم که بهش گفتی من همچین چیزی گفتم؟ بعد خودم گفتم، نقلقول مستقیم، اگه میتونستم ازش عکس میگرفتم: «من بد نگفتم ازش، فقط گفتم I prefer your thing.»
تنها چیزی که امسال برای هالووین میخوام اینه که cute باشم.Cute مثل ستارهها. Cute مثل دارک hello kitty .
وسط همهی اینا، دوباره ذهنم میره سمت آگاهی طبقاتی؛ اینکه چقدر به آزادی حرف زدن ربط داره. مطمئنم کامیونیتی مهاجر همیشه فرصت برابر برای گفتن نداره.
shirin bolourchi 