תודה

برای اون‌هایی که بیرون از ایران نشستن، تو خونه‌هایی که هنوز قسطش مال بانکه، حالا هیهات‌هیهات می‌زنن و “وطن، وطن” فریاد می‌کشن: اگه جمهوری اسلامی وطن بود، شما فراری نبودین. وطن جایی نیست که دخترهاش برای زنده موندن و مهاجرت، تن‌فروشی کنن. جایی نیست که زن و مرد و کارگر و نویسنده و شاعر، تو صف اعدام باشن. وطن اون‌جایی نیست که زندان و شکنجه و تجاوز، قانون باشه. وطن تبعید نمی‌کنه، وطن ترور نمی‌کنه. وطن توی جنگ، مردمشو سپر نمی‌کنه، ازشون دفاع می‌کنه. جمهوری اسلامی هیچ‌وقت وطن نبوده؛ فقط یه خاک اشغال‌شده‌ست با پرچم دروغ. ما سال‌هاست که وطن نداریم؛ نه من در غربت، نه شما در جهنمِ داخل. این جنگ، جنگ ما نیست؛ جنگیه که جمهوری اسلامی و سپاه تروریستش به ما تحمیل کردن. امروز دنیای عرب هم کنار دنیای غرب، ایستاده جلوی این هیولای پوسیده، و این سیلی بزرگیه به صورت اون‌هایی که سال‌ها می‌خواستن “دنیای اسلام” رو ضد یهود نشون بدن. امروز، هیولای تروریستی به نام جمهوری اسلامی، از همیشه ضعیف‌تر، داره جلوی چشم‌هامون ذره‌ذره له می‌شه. نه با دعا، نه با شعار، نه با دروغ؛ بلکه با حقیقت تاریک جنگ، با خشم، و با مقاومت مردم. و مقصر این سیاهی، فقط و فقط جمهوری خونخوار اسلامیه.