این استخر به طرف رابِرت بیچاره پر عمق می شود

این که نوشته بود رابرت بیچاره مجبور میشه شهری(سانفرانسیسکو) رو که توش به دنیا اومده بوده ول بکنه و بره،این که اینقدر تو فرم و محتوا فرق می کرده که بعدها ادیتورهای نویورکی بهش میگفتن،رابرت دِ گریت،این که دارم سوسک رو می خونم و به نظرم یه رمان کانادایی خیلی خوبه، این که فرهاد داره میاد دنبالم بریم اِسپکتوروم گودزیلا رو آی مکس ببینیم

Nothing gold can stay

Nature’s first green is gold,
Her hardest hue to hold.
Her early leaf’s a flower;
But only so an hour,
Then leaf subsides to leaf,
So Eden sank to grief,
So dawn goes down to day,
Nothing gold can stay.
Robert Frost

Published by boolour

You don't know me from the wind you never will, you never did

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: